صای باد پیچید میان باغ همسایه
بوی سیب
پر کرد فضای خانه ی مارا
این دفعه دو تا کار میذارم دومی یه دو بیتی هست با نام حسرت
حسرت
یک روز رسد که مکتبم خواهی شد
یک روز رسد که فطرتم خواهی شد
در فطرت عشق روح یک شاعر ترک
یک روز رسد که حسرتم خواهی شد
نظر یادتون نره یا علی
| + نوشته شده در جمعه چهاردهم مهر 1385 | ساعت0:37 | توسط سمانه رضائی |
