شهید
چشمانم خفته در خاکند
خاکی که از میان لاله های ان شهید می روید
برای بستن دفتر ... بزرگواری
همچون شعری جاری می شود
به تنهایی تو...
و بزرگترین قافیه را معراج تو می سازد
ردیف شعر شهادت
تنی خفته ست...
تنی خسته بی روح مهتاب گون...
و روح غزلواره ایست با اهنگ
انا لله و انا الیه راجعون...
تا بعد......
یا علی..........
| + نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385 | ساعت23:17 | توسط سمانه رضائی |
